довірчий
[dɔˈʋʲirt͡ʃei̯]adjUkrainian
Meanings
- 1confidential, confiding, trusting (involving the sharing of confidences)
дові́рчі стосу́нки
dovírči stosúnky — relationship of trust
- 2trust, power of attorney, warrant (attributive)
дові́рча вла́сність
dovírča vlásnistʹ — trust
- 3confidence (attributive)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | дові́рчий, дові́рче, дові́рча | дові́рчі |
| Genitive | дові́рчого, дові́рчої | дові́рчих |
| Dative | дові́рчому, дові́рчій | дові́рчим |
| Accusative | дові́рчого, дові́рче, дові́рчу, дові́рчий | дові́рчих, дові́рчі |
| Instrumental | дові́рчим, дові́рчою | дові́рчими |
| Locative | дові́рчому, дові́рчім, дові́рчій | дові́рчих |
| Vocative | дові́рчий, дові́рче, дові́рча | дові́рчі |
Forms
- дові́рчий
- canonical
- dovírčyj
- romanization
- дові́рчо
- adverb
Origin
From дові́ра (dovíra) + -чий (-čyj)..