відволікатися
/[ʋʲidwɔlʲiˈkatesʲɐ]/
Ukrainianverb
Grammatical form
відволікатися is the passive form of відволіка́ти impf.
Definitions
- 1.to become distracted, to get distracted, to get sidetracked
Etymology
From відволіка́ти (vidvolikáty) + -ся (-sja). Compare Russian отвлека́ться (otvlekátʹsja), Belarusian адвалака́цца (advalakácca).
Forms
- відволіка́тисяcanonical • imperfective
- vidvolikátysjaromanization
- відволікти́сяperfective
- відволіка́тисяimperfective • infinitive
- відволіка́тисьimperfective • infinitive
- відволіка́тьсяimperfective • infinitive
- -active • imperfective • present
- -active • imperfective • past
- -imperfective • passive • present
- -imperfective • passive • past
- відволіка́ючисьadverbial • imperfective • present
- відволіка́вшисьadverbial • imperfective • past
- відволіка́юсяfirst-person • imperfective • present • singular
- відволіка́юсьfirst-person • imperfective • present • singular
- бу́ду відволіка́тисяfirst-person • future • imperfective • singular
- бу́ду відволіка́тисьfirst-person • future • imperfective • singular
- бу́ду відволіка́тьсяfirst-person • future • imperfective • singular
- відволіка́тимусьfirst-person • future • imperfective • singular
- відволіка́тимусяfirst-person • future • imperfective • singular
- відволіка́єшсяimperfective • present • second-person • singular
- бу́деш відволіка́тисяfuture • imperfective • second-person • singular
- бу́деш відволіка́тисьfuture • imperfective • second-person • singular
- бу́деш відволіка́тьсяfuture • imperfective • second-person • singular
- відволіка́тимешсяfuture • imperfective • second-person • singular
- відволіка́єтьсяimperfective • present • singular • third-person
- бу́де відволіка́тисяfuture • imperfective • singular • third-person
- бу́де відволіка́тисьfuture • imperfective • singular • third-person
- бу́де відволіка́тьсяfuture • imperfective • singular • third-person
- відволіка́тиметьсяfuture • imperfective • singular • third-person
- відволіка́ємсяfirst-person • imperfective • plural • present
- відволіка́ємосяfirst-person • imperfective • plural • present
- відволіка́ємосьfirst-person • imperfective • plural • present
- бу́демо відволіка́тисяfirst-person • future • imperfective • plural
- бу́демо відволіка́тисьfirst-person • future • imperfective • plural
- бу́демо відволіка́тьсяfirst-person • future • imperfective • plural
- відволіка́тимемосьfirst-person • future • imperfective • plural
- відволіка́тимемосяfirst-person • future • imperfective • plural
- відволіка́тимемсяfirst-person • future • imperfective • plural
- відволіка́єтесяimperfective • plural • present • second-person
- відволіка́єтесьimperfective • plural • present • second-person
- бу́дете відволіка́тисяfuture • imperfective • plural • second-person
- бу́дете відволіка́тисьfuture • imperfective • plural • second-person
- бу́дете відволіка́тьсяfuture • imperfective • plural • second-person
- відволіка́тиметесьfuture • imperfective • plural • second-person
- відволіка́тиметесяfuture • imperfective • plural • second-person
- відволіка́ютьсяimperfective • plural • present • third-person
- бу́дуть відволіка́тисяfuture • imperfective • plural • third-person
- бу́дуть відволіка́тисьfuture • imperfective • plural • third-person
- бу́дуть відволіка́тьсяfuture • imperfective • plural • third-person
- відволіка́тимутьсяfuture • imperfective • plural • third-person
- -first-person • imperative • singular
- відволіка́ймосяfirst-person • imperative • plural
- відволіка́ймосьfirst-person • imperative • plural
- відволіка́йсяimperative • second-person • singular
- відволіка́йсьimperative • second-person • singular
- відволіка́йтесяimperative • plural • second-person
- відволіка́йтесьimperative • plural • second-person
- відволіка́всяmasculine • past • singular
- відволіка́всьmasculine • past • singular
- відволіка́лисяmasculine • past • plural
- відволіка́лисьmasculine • past • plural
- відволіка́ласяfeminine • past • singular
- відволіка́ласьfeminine • past • singular
- відволіка́лисяfeminine • past • plural
- відволіка́лисьfeminine • past • plural
- відволіка́лосяneuter • past • singular
- відволіка́лосьneuter • past • singular
- відволіка́лисяneuter • past • plural
- відволіка́лисьneuter • past • plural
Conjugation
Infinitive:відволіка́тися, відволіка́тись, відволіка́ться
| I | відволіка́юся, відволіка́юсь |
| you (sg) | відволіка́єшся |
| he/she/it | відволіка́ється |
| we | відволіка́ємся, відволіка́ємося, відволіка́ємось |
| you (pl) | відволіка́єтеся, відволіка́єтесь |
| they | відволіка́ються |
I
відволіка́юся, відволіка́юсь
you (sg)
відволіка́єшся
he/she/it
відволіка́ється
we
відволіка́ємся, відволіка́ємося, відволіка́ємось
you (pl)
відволіка́єтеся, відволіка́єтесь
they
відволіка́ються
Other Forms
gerund:відволіка́ючись, відволіка́вшись
Full conjugation of відволікатися →