виходець
/[ˈʋɪxɔdet͡sʲ]/
Ukrainiannoun
Definitions
- 1.person from, emigrant from, native of (another country or region: + з + genitive)
- 2.person from (another social background: + з + genitive)
ви́ходець із селя́нського середо́вища
výxodecʹ iz seljánsʹkoho seredóvyšča — a person from a peasant background, a peasant by birth / origin
Etymology
From вихо́дити (vyxódyty) + -ець (-ecʹ), with perfective-verb stress. Compare Russian вы́ходец (výxodec), Belarusian вы́хадзец (výxadzjec), Polish wychodźca.
Forms
- ви́ходецьcanonical • masculine • person
- výxodecʹromanization
- ви́хідцяgenitive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | ви́ходець | ви́хідці |
| Genitive | ви́хідця | ви́хідців |
| Dative | ви́хідцеві, ви́хідцю | ви́хідцям |
| Accusative | ви́хідця | ви́хідців |
| Instrumental | ви́хідцем | ви́хідцями |
| Locative | ви́хідцеві, ви́хідцю, ви́хідці | ви́хідцях |
| Vocative | ви́хідцю | ви́хідці |
Nominative
Singular
ви́ходець
Plural
ви́хідці
Genitive
Singular
ви́хідця
Plural
ви́хідців
Dative
Singular
ви́хідцеві, ви́хідцю
Plural
ви́хідцям
Accusative
Singular
ви́хідця
Plural
ви́хідців
Instrumental
Singular
ви́хідцем
Plural
ви́хідцями
Locative
Singular
ви́хідцеві, ви́хідцю, ви́хідці
Plural
ви́хідцях
Vocative
Singular
ви́хідцю
Plural
ви́хідці