виховувати
[ʋeˈxɔwʊʋɐte]verbUkrainian
Meanings
- 1to bring up, to raise, to rear
- 2to educate, to train
- 3to foster, to cultivate
Conjugation
Infinitiveвихо́вувати, вихо́вувать
Present Indicative
| I | вихо́вую |
|---|---|
| you (sg) | вихо́вуєш |
| he/she/it | вихо́вує |
| we | вихо́вуєм, вихо́вуємо |
| you (pl) | вихо́вуєте |
| they | вихо́вують |
Future Indicative
| I | бу́ду вихо́вувати, бу́ду вихо́вувать, вихо́вуватиму |
|---|---|
| you (sg) | бу́деш вихо́вувати, бу́деш вихо́вувать, вихо́вуватимеш |
| he/she/it | бу́де вихо́вувати, бу́де вихо́вувать, вихо́вуватиме |
| we | бу́демо вихо́вувати, бу́демо вихо́вувать, вихо́вуватимемо, вихо́вуватимем |
| you (pl) | бу́дете вихо́вувати, бу́дете вихо́вувать, вихо́вуватимете |
| they | бу́дуть вихо́вувати, бу́дуть вихо́вувать, вихо́вуватимуть |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | вихо́вуймо |
| you (sg) | вихо́вуй |
| you (pl) | вихо́вуйте |
Other forms
- gerund
- вихо́вуючи, вихо́вувавши
Full conjugation of виховувати →
Forms
- вихо́вувати
- canonical, imperfective
- vyxóvuvaty
- romanization
- ви́ховати
- perfective
- вихо́вувати
- imperfective, infinitive
- вихо́вувать
- imperfective, infinitive
- -
- active, imperfective, present
- -
- active, imperfective, past
- -
- imperfective, passive, present
- вихо́вуваний
- imperfective, passive, past
- impersonal: вихо́вувано
- imperfective, passive, past
- вихо́вуючи
- adverbial, imperfective, present
- вихо́вувавши
- adverbial, imperfective, past
- вихо́вую
- first-person, imperfective, present, singular
- бу́ду вихо́вувати
- first-person, future, imperfective, singular
- бу́ду вихо́вувать
- first-person, future, imperfective, singular
- вихо́вуватиму
- first-person, future, imperfective, singular
- вихо́вуєш
- imperfective, present, second-person, singular
- бу́деш вихо́вувати
- future, imperfective, second-person, singular
- бу́деш вихо́вувать
- future, imperfective, second-person, singular
- вихо́вуватимеш
- future, imperfective, second-person, singular
- вихо́вує
- imperfective, present, singular, third-person
- бу́де вихо́вувати
- future, imperfective, singular, third-person
- бу́де вихо́вувать
- future, imperfective, singular, third-person
- вихо́вуватиме
- future, imperfective, singular, third-person
- вихо́вуєм
- first-person, imperfective, plural, present
- вихо́вуємо
- first-person, imperfective, plural, present
- бу́демо вихо́вувати
- first-person, future, imperfective, plural
- бу́демо вихо́вувать
- first-person, future, imperfective, plural
- вихо́вуватимемо
- first-person, future, imperfective, plural
- вихо́вуватимем
- first-person, future, imperfective, plural
- вихо́вуєте
- imperfective, plural, present, second-person
- бу́дете вихо́вувати
- future, imperfective, plural, second-person
- бу́дете вихо́вувать
- future, imperfective, plural, second-person
- вихо́вуватимете
- future, imperfective, plural, second-person
- вихо́вують
- imperfective, plural, present, third-person
- бу́дуть вихо́вувати
- future, imperfective, plural, third-person
- бу́дуть вихо́вувать
- future, imperfective, plural, third-person
- вихо́вуватимуть
- future, imperfective, plural, third-person
- -
- first-person, imperative, singular
- вихо́вуймо
- first-person, imperative, plural
- вихо́вуй
- imperative, second-person, singular
- вихо́вуйте
- imperative, plural, second-person
- вихо́вував
- masculine, past, singular
- вихо́вували
- masculine, past, plural
- вихо́вувала
- feminine, past, singular
- вихо́вували
- feminine, past, plural
- вихо́вувало
- neuter, past, singular
- вихо́вували
- neuter, past, plural
Origin
Borrowed from Polish wychowywać (“to bring up, to raise”).