Skip to main content
Slavonaut

опећи — опорицати

оплемењивати

/oplemeɲǐːʋati/verbSerbo-Croatian

Latinica: oplemenjivati ⇄one entry, two scripts

Meanings

verb
  1. 1
    to ennoble
  2. 2
    to refine, polish
  3. 3
    to improve, cross, breed (animals, plants)

Conjugation

Infinitiveоплемењивати

Present Indicative

he/she/itоплемењује
theyоплемењују

Future Indicative

he/she/itоплемењиват ће, оплемењиваће, бу̏де̄ оплемењивао
theyоплемењиват ће̄, оплемењиваће, бу̏дӯ оплемењивали

Past Indicative

he/she/itоплемењивао је, би̏о је оплемењивао
theyоплемењивали су, би́ли су оплемењивали

Imperfect Indicative

he/she/itоплемењиваше
theyоплемењиваху

Present Conditional

he/she/itоплемењивао би, би̏о би оплемењивао
theyоплемењивали би, би́ли би оплемењивали

Present Imperative

he/she/it-
they-

Full conjugation of оплемењивати →

Forms

оплемењи́вати
canonical, imperfective
oplemenjívati
romanization
оплемењивати
infinitive
оплемењи́ва̄ње
noun-from-verb
оплемењујем
present, singular
оплемењујеш
present, singular
оплемењује
present, singular, third-person
оплемењујемо
plural, present
оплемењујете
plural, present
оплемењују
plural, present, third-person
оплемењиват ћу
future, future-i, singular
оплемењиваћу
future, future-i, singular
оплемењиват ћеш
future, future-i, singular
оплемењиваћеш
future, future-i, singular
оплемењиват ће
future, future-i, singular, third-person
оплемењиваће
future, future-i, singular, third-person
оплемењиват ћемо
future, future-i, plural
оплемењиваћемо
future, future-i, plural
оплемењиват ћете
future, future-i, plural
оплемењиваћете
future, future-i, plural
оплемењиват ће̄
future, future-i, plural, third-person
оплемењиваће
future, future-i, plural, third-person
бу̏де̄м оплемењивао
future, future-ii, singular
бу̏де̄ш оплемењивао
future, future-ii, singular
бу̏де̄ оплемењивао
future, future-ii, singular, third-person
бу̏де̄мо оплемењивали
future, future-ii, plural
бу̏де̄те оплемењивали
future, future-ii, plural
бу̏дӯ оплемењивали
future, future-ii, plural, third-person
оплемењивао сам
past, perfect, singular
оплемењивао си
past, perfect, singular
оплемењивао је
past, perfect, singular, third-person
оплемењивали смо
past, perfect, plural
оплемењивали сте
past, perfect, plural
оплемењивали су
past, perfect, plural, third-person
би̏о сам оплемењивао
past, pluperfect, singular
би̏о си оплемењивао
past, pluperfect, singular
би̏о је оплемењивао
past, pluperfect, singular, third-person
би́ли смо оплемењивали
past, pluperfect, plural
би́ли сте оплемењивали
past, pluperfect, plural
би́ли су оплемењивали
past, pluperfect, plural, third-person
оплемењивах
imperfect, past, singular
оплемењиваше
imperfect, past, singular
оплемењиваше
imperfect, past, singular, third-person
оплемењивасмо
imperfect, past, plural
оплемењивасте
imperfect, past, plural
оплемењиваху
imperfect, past, plural, third-person
оплемењивао бих
conditional, conditional-i, singular
оплемењивао би
conditional, conditional-i, singular
оплемењивао би
conditional, conditional-i, singular, third-person
оплемењивали бисмо
conditional, conditional-i, plural
оплемењивали бисте
conditional, conditional-i, plural
оплемењивали би
conditional, conditional-i, plural, third-person
би̏о бих оплемењивао
conditional, conditional-ii, singular
би̏о би оплемењивао
conditional, conditional-ii, singular
би̏о би оплемењивао
conditional, conditional-ii, singular, third-person
би́ли бисмо оплемењивали
conditional, conditional-ii, plural
би́ли бисте оплемењивали
conditional, conditional-ii, plural
би́ли би оплемењивали
conditional, conditional-ii, plural, third-person
-
imperative, singular
оплемењуј
imperative, singular
-
imperative, singular, third-person
оплемењујмо
imperative, plural
оплемењујте
imperative, plural
-
imperative, plural, third-person

Origin

No etymology recorded for this word.