- обезглављи́вати
- canonical, imperfective
- obezglavljívati
- romanization
- обезглављивати
- infinitive
- обезглављи́ва̄ње
- noun-from-verb
- обезглављујем
- present, singular
- обезглављујеш
- present, singular
- обезглављује
- present, singular, third-person
- обезглављујемо
- plural, present
- обезглављујете
- plural, present
- обезглављују
- plural, present, third-person
- обезглављиват ћу
- future, future-i, singular
- обезглављиваћу
- future, future-i, singular
- обезглављиват ћеш
- future, future-i, singular
- обезглављиваћеш
- future, future-i, singular
- обезглављиват ће
- future, future-i, singular, third-person
- обезглављиваће
- future, future-i, singular, third-person
- обезглављиват ћемо
- future, future-i, plural
- обезглављиваћемо
- future, future-i, plural
- обезглављиват ћете
- future, future-i, plural
- обезглављиваћете
- future, future-i, plural
- обезглављиват ће̄
- future, future-i, plural, third-person
- обезглављиваће
- future, future-i, plural, third-person
- бу̏де̄м обезглављивао
- future, future-ii, singular
- бу̏де̄ш обезглављивао
- future, future-ii, singular
- бу̏де̄ обезглављивао
- future, future-ii, singular, third-person
- бу̏де̄мо обезглављивали
- future, future-ii, plural
- бу̏де̄те обезглављивали
- future, future-ii, plural
- бу̏дӯ обезглављивали
- future, future-ii, plural, third-person
- обезглављивао сам
- past, perfect, singular
- обезглављивао си
- past, perfect, singular
- обезглављивао је
- past, perfect, singular, third-person
- обезглављивали смо
- past, perfect, plural
- обезглављивали сте
- past, perfect, plural
- обезглављивали су
- past, perfect, plural, third-person
- би̏о сам обезглављивао
- past, pluperfect, singular
- би̏о си обезглављивао
- past, pluperfect, singular
- би̏о је обезглављивао
- past, pluperfect, singular, third-person
- би́ли смо обезглављивали
- past, pluperfect, plural
- би́ли сте обезглављивали
- past, pluperfect, plural
- би́ли су обезглављивали
- past, pluperfect, plural, third-person
- обезглављивах
- imperfect, past, singular
- обезглављиваше
- imperfect, past, singular
- обезглављиваше
- imperfect, past, singular, third-person
- обезглављивасмо
- imperfect, past, plural
- обезглављивасте
- imperfect, past, plural
- обезглављиваху
- imperfect, past, plural, third-person
- обезглављивао бих
- conditional, conditional-i, singular
- обезглављивао би
- conditional, conditional-i, singular
- обезглављивао би
- conditional, conditional-i, singular, third-person
- обезглављивали бисмо
- conditional, conditional-i, plural
- обезглављивали бисте
- conditional, conditional-i, plural
- обезглављивали би
- conditional, conditional-i, plural, third-person
- би̏о бих обезглављивао
- conditional, conditional-ii, singular
- би̏о би обезглављивао
- conditional, conditional-ii, singular
- би̏о би обезглављивао
- conditional, conditional-ii, singular, third-person
- би́ли бисмо обезглављивали
- conditional, conditional-ii, plural
- би́ли бисте обезглављивали
- conditional, conditional-ii, plural
- би́ли би обезглављивали
- conditional, conditional-ii, plural, third-person
- -
- imperative, singular
- обезглављуј
- imperative, singular
- -
- imperative, singular, third-person
- обезглављујмо
- imperative, plural
- обезглављујте
- imperative, plural
- -
- imperative, plural, third-person