- обезгла́вити
- canonical, perfective
- obezgláviti
- romanization
- обезглавити
- infinitive
- -
- noun-from-verb
- обезглавим
- present, singular
- обезглавиш
- present, singular
- обезглави
- present, singular, third-person
- обезглавимо
- plural, present
- обезглавите
- plural, present
- обезглаве
- plural, present, third-person
- обезглавит ћу
- future, future-i, singular
- обезглавићу
- future, future-i, singular
- обезглавит ћеш
- future, future-i, singular
- обезглавићеш
- future, future-i, singular
- обезглавит ће
- future, future-i, singular, third-person
- обезглавиће
- future, future-i, singular, third-person
- обезглавит ћемо
- future, future-i, plural
- обезглавићемо
- future, future-i, plural
- обезглавит ћете
- future, future-i, plural
- обезглавићете
- future, future-i, plural
- обезглавит ће̄
- future, future-i, plural, third-person
- обезглавиће
- future, future-i, plural, third-person
- бу̏де̄м обезглавио
- future, future-ii, singular
- бу̏де̄ш обезглавио
- future, future-ii, singular
- бу̏де̄ обезглавио
- future, future-ii, singular, third-person
- бу̏де̄мо обезглавили
- future, future-ii, plural
- бу̏де̄те обезглавили
- future, future-ii, plural
- бу̏дӯ обезглавили
- future, future-ii, plural, third-person
- обезглавио сам
- past, perfect, singular
- обезглавио си
- past, perfect, singular
- обезглавио је
- past, perfect, singular, third-person
- обезглавили смо
- past, perfect, plural
- обезглавили сте
- past, perfect, plural
- обезглавили су
- past, perfect, plural, third-person
- би̏о сам обезглавио
- past, pluperfect, singular
- би̏о си обезглавио
- past, pluperfect, singular
- би̏о је обезглавио
- past, pluperfect, singular, third-person
- би́ли смо обезглавили
- past, pluperfect, plural
- би́ли сте обезглавили
- past, pluperfect, plural
- би́ли су обезглавили
- past, pluperfect, plural, third-person
- обезглавих
- aorist, past, singular
- обезглави
- aorist, past, singular
- обезглави
- aorist, past, singular, third-person
- обезглависмо
- aorist, past, plural
- обезглависте
- aorist, past, plural
- обезглавише
- aorist, past, plural, third-person
- обезглавио бих
- conditional, conditional-i, singular
- обезглавио би
- conditional, conditional-i, singular
- обезглавио би
- conditional, conditional-i, singular, third-person
- обезглавили бисмо
- conditional, conditional-i, plural
- обезглавили бисте
- conditional, conditional-i, plural
- обезглавили би
- conditional, conditional-i, plural, third-person
- би̏о бих обезглавио
- conditional, conditional-ii, singular
- би̏о би обезглавио
- conditional, conditional-ii, singular
- би̏о би обезглавио
- conditional, conditional-ii, singular, third-person
- би́ли бисмо обезглавили
- conditional, conditional-ii, plural
- би́ли бисте обезглавили
- conditional, conditional-ii, plural
- би́ли би обезглавили
- conditional, conditional-ii, plural, third-person
- -
- imperative, singular
- обезглави
- imperative, singular
- -
- imperative, singular, third-person
- обезглавимо
- imperative, plural
- обезглавите
- imperative, plural
- -
- imperative, plural, third-person