отрешить
/[ɐtrʲɪˈʂɨtʲ]/
Russianverb
Definitions
- 1.to remove from office
- 2.to disconnect, to isolate
- 3.to untie
- 4.to liberate (from)
Forms
- отреши́тьcanonical • perfective
- otrešítʹromanization
- отреша́тьimperfective
- 4b perfective transitiveclass
- отреши́тьinfinitive • perfective
- -active • participle • present
- отреши́вшийactive • participle • past
- -participle • passive • present
- отрешённыйparticiple • passive • past
- -adverbial • participle • present
- отреши́вadverbial • participle • past
- отреши́вшиadverbial • participle • past
- -first-person • present • singular
- отрешу́first-person • future • singular
- -present • second-person • singular
- отреши́шьfuture • second-person • singular
- -present • singular • third-person
- отреши́тfuture • singular • third-person
- -first-person • plural • present
- отреши́мfirst-person • future • plural
- -plural • present • second-person
- отреши́теfuture • plural • second-person
- -plural • present • third-person
- отреша́тfuture • plural • third-person
- отреши́imperative • second-person • singular
- отреши́теimperative • plural • second-person
- отреши́лmasculine • past • singular
- отреши́лиmasculine • past • plural
- отреши́лаfeminine • past • singular
- отреши́лиfeminine • past • plural
- отреши́лоneuter • past • singular
- отреши́лиneuter • past • plural
- отрѣши́тьalternative
Conjugation
Infinitive:отреши́ть
| I | - |
| you (sg) | - |
| he/she/it | - |
| we | - |
| you (pl) | - |
| they | - |
I
-
you (sg)
-
he/she/it
-
we
-
you (pl)
-
they
-
Other Forms
present active:-, -
past active:отреши́вший, отреши́в, отреши́вши
present passive:-
past passive:отрешённый
Full conjugation of отрешить →