отрешитьRussian conjugation
“to remove from office”/[ɐtrʲɪˈʂɨtʲ]/perfective
Aspect partner: отреша́ть
future
| 1st person singular | отрешу́ |
|---|---|
| 2nd person singular | отреши́шь |
| 3rd person singular | отреши́т |
| 1st person plural | отреши́м |
| 2nd person plural | отреши́те |
| 3rd person plural | отреша́т |
past
| masculine singular | отреши́л |
|---|---|
| feminine singular | отреши́ла |
| neuter singular | отреши́ло |
| plural | отреши́ли |
imperative
| 2nd person singular | отреши́ |
|---|---|
| 2nd person plural | отреши́те |
Other forms
- отреши́тьcanonical · perfective
- otrešítʹromanization
- отреша́тьimperfective
- 4b perfective transitiveclass
- отреши́тьinfinitive · perfective
- отреши́вшийactive · participle · past
- отрешённыйparticiple · passive · past
- отреши́вadverbial · participle · past
- отреши́вшиadverbial · participle · past
- отрѣши́тьalternative