одинокий
/[ɐdʲɪˈnokʲɪj]/
Russianadjnoun
Definitions
- 1.solitary, single, lone
Ему́ вдруг пришло́ в го́лову, что всю жизнь свою́ он был одино́к, что никто́ не люби́л его́, да и ему́ никого́ не удава́лось люби́ть.
Jemú vdrug prišló v gólovu, što vsju žiznʹ svojú on byl odinók, što niktó ne ljubíl jevó, da i jemú nikovó ne udaválosʹ ljubítʹ. — A thought suddenly occurred to him that all his life he had been solitary and no one had loved him—and, indeed, he had succeeded in loving no one either.
- 2.lonely, lonesome
- 3.single person, lone person (by oneself)
- 4.lonely person
Synonyms & related words
Word family
- одино́чество
- одино́чка
- одино́чный
- одино́ко
Related words (1)
- оди́н
Etymology
оди́н (odín) + -кий (-kij).
Forms
- одино́кийcanonical
- odinókijromanization
- (по)одино́чеcomparative • rare
- одино́кийmasculine • nominative
- одино́коеneuter • nominative
- одино́каяfeminine • nominative
- одино́когоgenitive • masculine • neuter
- одино́койfeminine • genitive
- одино́комуdative • masculine • neuter
- одино́койdative • feminine
- одино́когоaccusative • animate • masculine
- одино́коеaccusative • neuter
- одино́куюaccusative • feminine
- одино́кийaccusative • inanimate • masculine
- одино́кимinstrumental • masculine • neuter
- одино́койfeminine • instrumental
- одино́коюfeminine • instrumental
- одино́комmasculine • neuter • prepositional
- одино́койfeminine • prepositional
- одино́кmasculine • short-form
- одино́коneuter • short-form
- одино́каfeminine • short-form
- одино́киplural • short-form
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | — | одино́кие |
| Genitive | — | одино́ких |
| Dative | — | одино́ким |
| Accusative | — | одино́ких, одино́кие |
| Instrumental | — | одино́кими |
| Prepositional | — | одино́ких |
Nominative
Singular
—
Plural
одино́кие
Genitive
Singular
—
Plural
одино́ких
Dative
Singular
—
Plural
одино́ким
Accusative
Singular
—
Plural
одино́ких, одино́кие
Instrumental
Singular
—
Plural
одино́кими
Prepositional
Singular
—
Plural
одино́ких