зарубать
/[zərʊˈbatʲ]/
Russianverb
Definitions
- 1.to kill with a sabre
- 2.to notch, to make an incision (on)
- 3.to hew, to make a cut (in)
- 4.to ruin, to turn down, to say no (to), to shoot down (in flames)
Forms
- заруба́тьcanonical • imperfective
- zarubátʹromanization
- заруби́тьperfective
- 1a imperfective transitiveclass
- заруба́тьimperfective • infinitive
- заруба́ющийactive • participle • present
- заруба́вшийactive • participle • past
- заруба́емыйparticiple • passive • present
- -participle • passive • past
- заруба́яadverbial • participle • present
- заруба́вadverbial • participle • past
- заруба́вшиadverbial • participle • past
- заруба́юfirst-person • present • singular
- бу́ду заруба́тьfirst-person • future • singular
- заруба́ешьpresent • second-person • singular
- бу́дешь заруба́тьfuture • second-person • singular
- заруба́етpresent • singular • third-person
- бу́дет заруба́тьfuture • singular • third-person
- заруба́емfirst-person • plural • present
- бу́дем заруба́тьfirst-person • future • plural
- заруба́етеplural • present • second-person
- бу́дете заруба́тьfuture • plural • second-person
- заруба́ютplural • present • third-person
- бу́дут заруба́тьfuture • plural • third-person
- заруба́йimperative • second-person • singular
- заруба́йтеimperative • plural • second-person
- заруба́лmasculine • past • singular
- заруба́лиmasculine • past • plural
- заруба́лаfeminine • past • singular
- заруба́лиfeminine • past • plural
- заруба́лоneuter • past • singular
- заруба́лиneuter • past • plural
Conjugation
Infinitive:заруба́ть
| I | заруба́ю |
| you (sg) | заруба́ешь |
| he/she/it | заруба́ет |
| we | заруба́ем |
| you (pl) | заруба́ете |
| they | заруба́ют |
I
заруба́ю
you (sg)
заруба́ешь
he/she/it
заруба́ет
we
заруба́ем
you (pl)
заруба́ете
they
заруба́ют
Other Forms
present active:заруба́ющий, заруба́я
past active:заруба́вший, заруба́в, заруба́вши
present passive:заруба́емый
past passive:-
Full conjugation of зарубать →