Skip to main content

бунт

/[bunt]/
Russiannoun

Definitions

  1. 1.
    riot (a spontaneous, often disorganized uprising)
    • Солда́т име́ет пра́во стреля́ть в ареста́нта, е́сли тот взду́мает бежа́ть от него́; но в то же вре́мя и отвеча́ет за свой вы́стрел, е́сли сде́лал его́ не в слу́чае са́мой кра́йней необходи́мости; то же са́мое и в слу́чае откры́того бу́нта ка́торжников.

      Soldát iméjet právo streljátʹ v arestánta, jésli tot vzdúmajet bežátʹ ot nevó; no v to že vrémja i otvečájet za svoj výstrel, jésli sdélal jevó ne v slúčaje sámoj krájnej neobxodímosti; to že sámoje i v slúčaje otkrýtovo búnta kátoržnikov.A soldier has the right to fire at a convict if the latter attempts to escape; at the same time he would have to answer for firing except in extreme necessity; the same rule applies in case of open mutiny among the convicts.

  2. 2.
    bale, packet, bundle

Synonyms & related words

Word family
  • бунта́рь
  • бунта́рка
  • бунтова́ть
  • взбунтова́ть
  • взбунтова́ться
  • бунтовщи́к
  • бунт на корабле́
Synonyms
  • беспоря́дки
  • мяте́ж
  • восста́ние
  • свя́зка
  • па́чка
  • ки́па
Related words (1)
  • сбунтить

Etymology

Borrowed from German Bund (“alliance”) via Polish bunt (“uniting for joint action against someone”). Ultimately from Proto-Indo-European *bʰendʰ-.

Forms

  • buntromanization
  • бу́нтаgenitive
  • бунтовско́йadjective • relational
  • бунта́genitive
Nominative
Singular
бу́нт
Plural
бу́нты, бунты́
Genitive
Singular
бу́нта, бунта́
Plural
бу́нтов, бунто́в
Dative
Singular
бу́нту, бунту́
Plural
бу́нтам, бунта́м
Accusative
Singular
бу́нт
Plural
бу́нты, бунты́
Instrumental
Singular
бу́нтом, бунто́м
Plural
бу́нтами, бунта́ми
Prepositional
Singular
бу́нте, бунте́
Plural
бу́нтах, бунта́х

Nearby Russian words

Browse the Russian dictionary →