złodziej
/ˈzwɔ.d͡ʑɛj/nounPolish
Meanings
- 1thief (one who carries out theft)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | złodziej | złodzieje |
| Genitive | złodzieja | złodziei, złodziejów |
| Dative | złodziejowi | złodziejom |
| Accusative | złodzieja | złodziei, złodziejów |
| Instrumental | złodziejem | złodziejami |
| Locative | złodzieju | złodziejach |
| Vocative | złodzieju | złodzieje |
Forms
- złodziejka
- feminine
- złodziejaszek
- diminutive
Origin
Inherited from Old Polish złodziej, from Proto-Slavic *zъlodějь. By surface analysis, zło + dziać.