wróżka
//ˈvruʂ.ka//
Polishnoun
Grammatical form
wróżka is the genitive/accusative singular form of wróżek — “foreteller (one who foretells the future)”.
Definitions
- 1.fairy (mythical being)
- 2.female equivalent of wróż (“fortune teller”)
Synonyms & related words
Etymology
From wróżyć + -ka.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | wróżka | wróżki |
| Genitive | wróżki | wróżek |
| Dative | wróżce | wróżkom |
| Accusative | wróżkę | wróżki |
| Instrumental | wróżką | wróżkami |
| Locative | wróżce | wróżkach |
| Vocative | wróżko | wróżki |
Nominative
Singular
wróżka
Plural
wróżki
Genitive
Singular
wróżki
Plural
wróżek
Dative
Singular
wróżce
Plural
wróżkom
Accusative
Singular
wróżkę
Plural
wróżki
Instrumental
Singular
wróżką
Plural
wróżkami
Locative
Singular
wróżce
Plural
wróżkach
Vocative
Singular
wróżko
Plural
wróżki