werdykt
//ˈvɛr.dɘkt//
Polishnoun
Definitions
- 1.verdict
Etymology
Borrowed from English verdict, from Middle English verdit, from Old French verdit, from veir (“true”) + dit (“saying”).
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | werdykt | werdykty |
| Genitive | werdyktu | werdyktów |
| Dative | werdyktowi | werdyktom |
| Accusative | werdykt | werdykty |
| Instrumental | werdyktem | werdyktami |
| Locative | werdykcie | werdyktach |
| Vocative | werdykcie | werdykty |
Nominative
Singular
werdykt
Plural
werdykty
Genitive
Singular
werdyktu
Plural
werdyktów
Dative
Singular
werdyktowi
Plural
werdyktom
Accusative
Singular
werdykt
Plural
werdykty
Instrumental
Singular
werdyktem
Plural
werdyktami
Locative
Singular
werdykcie
Plural
werdyktach
Vocative
Singular
werdykcie
Plural
werdykty