uniżenie
//u.ɲiˈʐɛ.ɲɛ//
Polishnounadv
Definitions
- 1.verbal noun of uniżyć
- 2.abjectly, grovelingly, obsequiously
Etymology
From uniżyć + -enie.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | uniżenie | — |
| Genitive | uniżenia | — |
| Dative | uniżeniu | — |
| Accusative | uniżenie | — |
| Instrumental | uniżeniem | — |
| Locative | uniżeniu | — |
| Vocative | uniżenie | — |
Nominative
Singular
uniżenie
Plural
—
Genitive
Singular
uniżenia
Plural
—
Dative
Singular
uniżeniu
Plural
—
Accusative
Singular
uniżenie
Plural
—
Instrumental
Singular
uniżeniem
Plural
—
Locative
Singular
uniżeniu
Plural
—
Vocative
Singular
uniżenie
Plural
—