tłum
//ˈtwum//
Polishnounverb
Grammatical form
tłum is the second-person singular imperative form of tłumić — “to suppress, to stifle, to smother, to quell”.
Definitions
- 1.crowd (large group of people)
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *tъlpa + *-mъ.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | tłum | tłumy |
| Genitive | tłumu | tłumów |
| Dative | tłumowi | tłumom |
| Accusative | tłum | tłumy |
| Instrumental | tłumem | tłumami |
| Locative | tłumie | tłumach |
| Vocative | tłumie | tłumy |
Nominative
Singular
tłum
Plural
tłumy
Genitive
Singular
tłumu
Plural
tłumów
Dative
Singular
tłumowi
Plural
tłumom
Accusative
Singular
tłum
Plural
tłumy
Instrumental
Singular
tłumem
Plural
tłumami
Locative
Singular
tłumie
Plural
tłumach
Vocative
Singular
tłumie
Plural
tłumy