strapienie
/straˈpjɛ.ɲɛ/nounPolish
Meanings
- 1verbal noun of strapić
- 2nuisance, annoyance, handful
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | strapienie | strapienia |
| Genitive | strapienia | strapień |
| Dative | strapieniu | strapieniom |
| Accusative | strapienie | strapienia |
| Instrumental | strapieniem | strapieniami |
| Locative | strapieniu | strapieniach |
| Vocative | strapienie | strapienia |
Origin
From strapić + -enie.