spóźnienie
/spuʑˈɲɛ.ɲɛ/nounPolish
Meanings
- 1verbal noun of spóźnić
- 2delay, lag (period of time before an event occurs)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | spóźnienie | spóźnienia |
| Genitive | spóźnienia | spóźnień |
| Dative | spóźnieniu | spóźnieniom |
| Accusative | spóźnienie | spóźnienia |
| Instrumental | spóźnieniem | spóźnieniami |
| Locative | spóźnieniu | spóźnieniach |
| Vocative | spóźnienie | spóźnienia |
Origin
From spóźnić + -enie.