siekaniec
//ɕɛˈka.ɲɛt͡s//
Polishnoun
Definitions
- 1.small lead or iron shot (ammunition) used in a blunderbuss or gun (cannon)
- 2.type of currency used in Poland in the early Middle Ages
Etymology
From siekanie + -iec.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | siekaniec | siekańce |
| Genitive | siekańca | siekańców |
| Dative | siekańcowi | siekańcom |
| Accusative | siekańca | siekańce |
| Instrumental | siekańcem | siekańcami |
| Locative | siekańcu | siekańcach |
| Vocative | siekańcu | siekańce |
Nominative
Singular
siekaniec
Plural
siekańce
Genitive
Singular
siekańca
Plural
siekańców
Dative
Singular
siekańcowi
Plural
siekańcom
Accusative
Singular
siekańca
Plural
siekańce
Instrumental
Singular
siekańcem
Plural
siekańcami
Locative
Singular
siekańcu
Plural
siekańcach
Vocative
Singular
siekańcu
Plural
siekańce