rozprawić
//rɔsˈpra.vit͡ɕ//
Polishverb
Definitions
- 1.to get even, to hit back, to get revenge
Synonyms & related words
Etymology
From roz- + prawić.
Forms
- rozprawiaćimperfective
- rozprawićinfinitive
- rozprawięfuture • singular
- rozprawimyfuture • plural
- rozprawiszfuture • singular
- rozprawiciefuture • plural
- rozprawifuture • singular • third-person
- rozprawiąfuture • plural • third-person
- rozprawi sięfuture • impersonal
- rozprawiłemmasculine • past • singular
- -(e)m rozprawiłmasculine • past • singular
- rozprawiłamfeminine • past • singular
- -(e)m rozprawiłafeminine • past • singular
- rozprawiłomneuter • past • singular
- -(e)m rozprawiłoneuter • past • singular
- rozprawiliśmypast • plural • virile
- -(e)śmy rozprawilipast • plural • virile
- rozprawiłyśmynonvirile • past • plural
- -(e)śmy rozprawiłynonvirile • past • plural
- rozprawiłeśmasculine • past • singular
- -(e)ś rozprawiłmasculine • past • singular
- rozprawiłaśfeminine • past • singular
- -(e)ś rozprawiłafeminine • past • singular
- rozprawiłośneuter • past • singular
- -(e)ś rozprawiłoneuter • past • singular
- rozprawiliściepast • plural • virile
- -(e)ście rozprawilipast • plural • virile
- rozprawiłyścienonvirile • past • plural
- -(e)ście rozprawiłynonvirile • past • plural
- rozprawiłmasculine • past • singular • third-person
- rozprawiłafeminine • past • singular • third-person
- rozprawiłoneuter • past • singular • third-person
- rozprawilipast • plural • third-person • virile
- rozprawiłynonvirile • past • plural • third-person
- rozprawionoimpersonal • past
- rozprawiłbymconditional • masculine • singular
- bym rozprawiłconditional • masculine • singular
- rozprawiłabymconditional • feminine • singular
- bym rozprawiłaconditional • feminine • singular
- rozprawiłobymconditional • neuter • singular
- bym rozprawiłoconditional • neuter • singular
- rozprawilibyśmyconditional • plural • virile
- byśmy rozprawiliconditional • plural • virile
- rozprawiłybyśmyconditional • nonvirile • plural
- byśmy rozprawiłyconditional • nonvirile • plural
- rozprawiłbyśconditional • masculine • singular
- byś rozprawiłconditional • masculine • singular
- rozprawiłabyśconditional • feminine • singular
- byś rozprawiłaconditional • feminine • singular
- rozprawiłobyśconditional • neuter • singular
- byś rozprawiłoconditional • neuter • singular
- rozprawilibyścieconditional • plural • virile
- byście rozprawiliconditional • plural • virile
- rozprawiłybyścieconditional • nonvirile • plural
- byście rozprawiłyconditional • nonvirile • plural
- rozprawiłbyconditional • masculine • singular • third-person
- by rozprawiłconditional • masculine • singular • third-person
- rozprawiłabyconditional • feminine • singular • third-person
- by rozprawiłaconditional • feminine • singular • third-person
- rozprawiłobyconditional • neuter • singular • third-person
- by rozprawiłoconditional • neuter • singular • third-person
- rozprawilibyconditional • plural • third-person • virile
- by rozprawiliconditional • plural • third-person • virile
- rozprawiłybyconditional • nonvirile • plural • third-person
- by rozprawiłyconditional • nonvirile • plural • third-person
- rozprawiono byconditional • impersonal
- niech rozprawięimperative • singular
- rozprawmyimperative • plural
- rozprawimperative • singular
- rozprawcieimperative • plural
- niech rozprawiimperative • singular • third-person
- niech rozprawiąimperative • plural • third-person
- rozprawiwszyadverbial • anterior • participle
- rozprawienienoun-from-verb
Conjugation
Infinitive:rozprawić
Other Forms
present active:rozprawiwszy
Full conjugation of rozprawić →