rozprawićPolish conjugation
“to get even, to hit back, to get revenge”//rɔsˈpra.vit͡ɕ//
Aspect partner: rozprawiać
future
| 3rd person singular | rozprawi |
|---|---|
| 3rd person plural | rozprawią |
past
| 3rd person singular | rozprawił, rozprawiła, rozprawiło |
|---|---|
| 3rd person plural | rozprawili, rozprawiły |
| masculine singular | rozprawiłem, -(e)m rozprawił, rozprawiłeś, -(e)ś rozprawił |
| feminine singular | rozprawiłam, -(e)m rozprawiła, rozprawiłaś, -(e)ś rozprawiła |
| neuter singular | rozprawiłom, -(e)m rozprawiło, rozprawiłoś, -(e)ś rozprawiło |
| plural | rozprawiliśmy, -(e)śmy rozprawili, rozprawiłyśmy, -(e)śmy rozprawiły, rozprawiliście, -(e)ście rozprawili, rozprawiłyście, -(e)ście rozprawiły |
imperative
| 3rd person singular | niech rozprawi |
|---|---|
| 3rd person plural | niech rozprawią |
conditional
| 3rd person singular | rozprawiłby, by rozprawił, rozprawiłaby, by rozprawiła, rozprawiłoby, by rozprawiło |
|---|---|
| 3rd person plural | rozprawiliby, by rozprawili, rozprawiłyby, by rozprawiły |
| masculine singular | rozprawiłbym, bym rozprawił, rozprawiłbyś, byś rozprawił |
| feminine singular | rozprawiłabym, bym rozprawiła, rozprawiłabyś, byś rozprawiła |
| neuter singular | rozprawiłobym, bym rozprawiło, rozprawiłobyś, byś rozprawiło |
| plural | rozprawilibyśmy, byśmy rozprawili, rozprawiłybyśmy, byśmy rozprawiły, rozprawilibyście, byście rozprawili, rozprawiłybyście, byście rozprawiły |
Other forms
- rozprawiaćimperfective
- rozprawićinfinitive
- rozprawięfuture · singular
- rozprawimyfuture · plural
- rozprawiszfuture · singular
- rozprawiciefuture · plural
- rozprawi sięfuture · impersonal
- rozprawionoimpersonal · past
- rozprawiono byconditional · impersonal
- niech rozprawięimperative · singular
- rozprawmyimperative · plural
- rozprawimperative · singular
- rozprawcieimperative · plural
- rozprawiwszyadverbial · anterior · participle
- rozprawienienoun-from-verb