Skip to main content
Slavonaut

rozmawiać — rozmywać

rozmówniczy

/rɔz.muvˈɲi.t͡ʂɘ/adjPolish

Meanings

adj
  1. 1
    conversationalist, conversation partner, interlocutor; talker
    • Anselm Grün opisuje rytuał rozmówniczego kamienia, który może służyć zbliżeniu małżonków albo przyjaciół.

      Anselm Grün describes the ritual of the conversationalist's stone, which can be used to bring spouses or friends closer together.

    • Opuścił się ciężko na fotel obok Wyhowskiego i drżącemi rękami począł nakładać na głowę hełm rozmówniczy.

      He dropped heavily into the armchair next to Wyhowski and, with trembling hands, began to put the conversationalist's helmet on his head.

Origin

Etymology tree Proto-Slavic *orz- Old Polish roz- Proto-Indo-European *mlewH-der. Proto-Slavic *mъ̀lva Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Slavic *-iti Proto-Slavic *mъlviti Old Polish mówić Old Polish rozmówić Polish rozmówić Proto-Slavic *-nъ Proto-Slavic *-ikъ Proto-Slavic *-nikъ Old Polish -nik Polish -nik Polish rozmównik Proto-Indo-European *ís Proto-Balto-Slavic *is Proto-Slavic *jь Old Polish -y Polish -y Polish rozmówniczy From rozmównik + -y. First attested in 1801.