pokurcz
//ˈpɔ.kurt͡ʂ//
Polishnounverb
Grammatical form
pokurcz is the second-person singular imperative form of pokurczyć.
Definitions
- 1.crossbreed, hybrid, mongrel
- 2.colloquialderogatoryshorty, shrimp
- 3.colloquialderogatoryeyesore, monstrosity
Synonyms & related words
Etymology
Deverbal from pokurczyć.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | pokurcz | pokurcze |
| Genitive | pokurcza | pokurczów, pokurczy |
| Dative | pokurczowi | pokurczom |
| Accusative | pokurcza | pokurcze, pokurczów, pokurczy |
| Instrumental | pokurczem | pokurczami |
| Locative | pokurczu | pokurczach |
| Vocative | pokurczu | pokurcze |
Nominative
Singular
pokurcz
Plural
pokurcze
Genitive
Singular
pokurcza
Plural
pokurczów, pokurczy
Dative
Singular
pokurczowi
Plural
pokurczom
Accusative
Singular
pokurcza
Plural
pokurcze, pokurczów, pokurczy
Instrumental
Singular
pokurczem
Plural
pokurczami
Locative
Singular
pokurczu
Plural
pokurczach
Vocative
Singular
pokurczu
Plural
pokurcze