płóciennik
//pwuˈt͡ɕɛn.ɲik//
Polishnoun
Definitions
- 1.archaiclinen weaver or merchant
Synonyms & related words
Etymology
From płócienny + -ik.
Forms
- płuciennikalternative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | płóciennik | płóciennicy, płócienniki |
| Genitive | płóciennika | płócienników |
| Dative | płóciennikowi | płóciennikom |
| Accusative | płóciennika | płócienników |
| Instrumental | płóciennikiem | płóciennikami |
| Locative | płócienniku | płóciennikach |
| Vocative | płócienniku | płóciennicy |
Nominative
Singular
płóciennik
Plural
płóciennicy, płócienniki
Genitive
Singular
płóciennika
Plural
płócienników
Dative
Singular
płóciennikowi
Plural
płóciennikom
Accusative
Singular
płóciennika
Plural
płócienników
Instrumental
Singular
płóciennikiem
Plural
płóciennikami
Locative
Singular
płócienniku
Plural
płóciennikach
Vocative
Singular
płócienniku
Plural
płóciennicy