oprawca
//ɔˈpraf.t͡sa//
Polishnoun
Definitions
- 1.torturer
- 2.executioner, hangman
Synonyms & related words
Synonyms
Etymology
From oprawić + -ca.
Forms
- oprawczynifeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | oprawca | oprawcy, oprawce |
| Genitive | oprawcy | oprawców |
| Dative | oprawcy | oprawcom |
| Accusative | oprawcę | oprawców |
| Instrumental | oprawcą | oprawcami |
| Locative | oprawcy | oprawcach |
| Vocative | oprawco | oprawcy |
Nominative
Singular
oprawca
Plural
oprawcy, oprawce
Genitive
Singular
oprawcy
Plural
oprawców
Dative
Singular
oprawcy
Plural
oprawcom
Accusative
Singular
oprawcę
Plural
oprawców
Instrumental
Singular
oprawcą
Plural
oprawcami
Locative
Singular
oprawcy
Plural
oprawcach
Vocative
Singular
oprawco
Plural
oprawcy