norowiec
//nɔˈrɔ.vjɛt͡s//
Polishnoun
Definitions
- 1.a hunting dog, such as a dachshund or terrier, used to hunt burrow-dwelling animals
- 2.obsoletethylacine (carnivorous marsupial)
Synonyms & related words
Synonyms
- nornik
- wilkowór tasmański
- wilk workowaty
- wilk tasmański
Etymology
From nora + -owiec.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | norowiec | norowce |
| Genitive | norowca | norowców |
| Dative | norowcowi | norowcom |
| Accusative | norowca | norowce |
| Instrumental | norowcem | norowcami |
| Locative | norowcu | norowcach |
| Vocative | norowcu | norowce |
Nominative
Singular
norowiec
Plural
norowce
Genitive
Singular
norowca
Plural
norowców
Dative
Singular
norowcowi
Plural
norowcom
Accusative
Singular
norowca
Plural
norowce
Instrumental
Singular
norowcem
Plural
norowcami
Locative
Singular
norowcu
Plural
norowcach
Vocative
Singular
norowcu
Plural
norowce