kształcenie
//kʂtawˈt͡sɛ.ɲɛ//
Polishnoun
Definitions
- 1.verbal noun of kształcić
Etymology
From kształcić (“to educate”) + -enie.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kształcenie | — |
| Genitive | kształcenia | — |
| Dative | kształceniu | — |
| Accusative | kształcenie | — |
| Instrumental | kształceniem | — |
| Locative | kształceniu | — |
| Vocative | kształcenie | — |
Nominative
Singular
kształcenie
Plural
—
Genitive
Singular
kształcenia
Plural
—
Dative
Singular
kształceniu
Plural
—
Accusative
Singular
kształcenie
Plural
—
Instrumental
Singular
kształceniem
Plural
—
Locative
Singular
kształceniu
Plural
—
Vocative
Singular
kształcenie
Plural
—