konieczny
//kɔˈɲɛt͡ʂ.nɘ/ | /kɔˈɲɛt͡ʂ.nɨ//
Polishadj
Definitions
- 1.necessary, needed
- 2.necessary, unavoidable
- 3.final, ultimate, last, ending (decisive; not able to be changed)
- 4.primary, basic
- 5.obsoletefinal, ultimate, last, ending (being at the end in space or time)
Synonyms & related words
Word family
- Konieczny
- konieczność
- obrona konieczna
- sąd konieczny
- warunek konieczny
- zło konieczne
Antonyms
Etymology
Inherited from Old Polish konieczny. By surface analysis, koniec + -ny.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Genitive | koniecznego, koniecznej | koniecznych |
| Dative | koniecznemu, koniecznej | koniecznym |
| Accusative | koniecznego, konieczny, konieczną, konieczne | koniecznych |
| Instrumental | koniecznym, konieczną | koniecznymi |
| Locative | koniecznym, koniecznej | koniecznych |
Genitive
Singular
koniecznego, koniecznej
Plural
koniecznych
Dative
Singular
koniecznemu, koniecznej
Plural
koniecznym
Accusative
Singular
koniecznego, konieczny, konieczną, konieczne
Plural
koniecznych
Instrumental
Singular
koniecznym, konieczną
Plural
koniecznymi
Locative
Singular
koniecznym, koniecznej
Plural
koniecznych