konieczność
//kɔˈɲɛt͡ʂ.nɔɕt͡ɕ/ | /kɔˈɲɛt͡ʂ.nɔɕt͡ɕ//
Polishnoun
Definitions
- 1.necessity (quality or state of being necessary, unavoidable, or absolutely requisite; something necessary)
- 2.necessity (something which makes an act or an event unavoidable; an irresistible force; overruling power)
Synonyms & related words
Word family
- stan wyższej konieczności
Etymology
From konieczny + -ość. First attested in 1718. Compare Czech konečnost. Kashubian kòniecznosc, Russian коне́чность (konéčnostʹ), and Silesian kōnieczność.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | konieczność | konieczności |
| Genitive | konieczności | konieczności |
| Dative | konieczności | koniecznościom |
| Accusative | konieczność | konieczności |
| Instrumental | koniecznością | koniecznościami |
| Locative | konieczności | koniecznościach |
| Vocative | konieczności | konieczności |
Nominative
Singular
konieczność
Plural
konieczności
Genitive
Singular
konieczności
Plural
konieczności
Dative
Singular
konieczności
Plural
koniecznościom
Accusative
Singular
konieczność
Plural
konieczności
Instrumental
Singular
koniecznością
Plural
koniecznościami
Locative
Singular
konieczności
Plural
koniecznościach
Vocative
Singular
konieczności
Plural
konieczności