dziwaczny
/d͡ʑiˈvat͡ʂ.nɘ/adjPolish
Meanings
- 1weird, bizarre
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Genitive | dziwacznego, dziwacznej | dziwacznych |
| Dative | dziwacznemu, dziwacznej | dziwacznym |
| Accusative | dziwacznego, dziwaczny, dziwaczną, dziwaczne | dziwacznych |
| Instrumental | dziwacznym, dziwaczną | dziwacznymi |
| Locative | dziwacznym, dziwacznej | dziwacznych |
Forms
- dziwaczniejszy
- comparative
- najdziwaczniejszy
- superlative
Origin
From dziwak + -ny.