Skip to main content
Slavonaut

dziobać — dzwonić

dziwaczny

/d͡ʑiˈvat͡ʂ.nɘ/adjPolish

Meanings

adj
  1. 1
    weird, bizarre

Declension

CaseSingularPlural
Genitivedziwacznego, dziwacznejdziwacznych
Dativedziwacznemu, dziwacznejdziwacznym
Accusativedziwacznego, dziwaczny, dziwaczną, dziwacznedziwacznych
Instrumentaldziwacznym, dziwacznądziwacznymi
Locativedziwacznym, dziwacznejdziwacznych

Forms

dziwaczniejszy
comparative
najdziwaczniejszy
superlative

Origin

From dziwak + -ny.