Skip to main content
Slavonaut

dziobać — dzwonić

dziwactwo

/d͡ʑiˈva.t͡stfɔ/nounPolish

Meanings

noun
  1. 1
    quirk, peculiarity, idiosyncrasy
  2. 2
    quirkiness, eccentricity

Declension

CaseSingularPlural
Nominativedziwactwodziwactwa
Genitivedziwactwadziwactw
Dativedziwactwudziwactwom
Accusativedziwactwodziwactwa
Instrumentaldziwactwemdziwactwami
Locativedziwactwiedziwactwach
Vocativedziwactwodziwactwa

Origin

From dziwak + -ctwo.