Skip to main content
Slavonaut

dziobać — dzwonić

dziurawy

/d͡ʑuˈra.vɘ/adjPolish

Meanings

adj
  1. 1
    holey, perforated (having a hole or holes)

Declension

CaseSingularPlural
Genitivedziurawego, dziurawejdziurawych
Dativedziurawemu, dziurawejdziurawym
Accusativedziurawego, dziurawy, dziurawą, dziurawedziurawych
Instrumentaldziurawym, dziurawądziurawymi
Locativedziurawym, dziurawejdziurawych

Forms

bardziej dziurawy
comparative
najbardziej dziurawy
superlative

Origin

Inherited from Old Polish dziurawy. By surface analysis, dziura + -awy.