Skip to main content
Slavonaut

dziobać — dzwonić

dziurawiec

/d͡ʑuˈra.vjɛt͡s/nounPolish

Meanings

noun
  1. 1
    St. John's wort, goatweed (any plant of the genus Hypericum)

Declension

CaseSingularPlural
Nominativedziurawiecdziurawce
Genitivedziurawcadziurawców
Dativedziurawcowidziurawcom
Accusativedziurawiecdziurawce
Instrumentaldziurawcemdziurawcami
Locativedziurawcudziurawcach
Vocativedziurawcudziurawce

Origin

From dziura + -awiec.