dziedzic
//ˈd͡ʑɛ.d͡ʑit͡s/ | /ˈd͡ʑɛ.d͡ʑit͡s//
Polishnoun
Definitions
- 1.heir, inheritor, successor
- 2.landlord, laird, squire
- 3.reseeder (tree left for reseeding after clearing a forest)
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *dědiťь.
Forms
- dziedziczkafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dziedzic | dziedzice, dziedzicowie |
| Genitive | dziedzica | dziedziców |
| Dative | dziedzicowi | dziedzicom |
| Accusative | dziedzica | dziedziców |
| Instrumental | dziedzicem | dziedzicami |
| Locative | dziedzicu | dziedzicach |
| Vocative | dziedzicu | dziedzice, dziedzicowie |
Nominative
Singular
dziedzic
Plural
dziedzice, dziedzicowie
Genitive
Singular
dziedzica
Plural
dziedziców
Dative
Singular
dziedzicowi
Plural
dziedzicom
Accusative
Singular
dziedzica
Plural
dziedziców
Instrumental
Singular
dziedzicem
Plural
dziedzicami
Locative
Singular
dziedzicu
Plural
dziedzicach
Vocative
Singular
dziedzicu
Plural
dziedzice, dziedzicowie