Skip to main content
Slavonaut

dwoić — dyndać

dwuznaczny

/dvuˈznat͡ʂ.nɘ/adjPolish

Meanings

adj
  1. 1
    ambiguous (open to multiple interpretations)

Declension

CaseSingularPlural
Genitivedwuznacznego, dwuznacznejdwuznacznych
Dativedwuznacznemu, dwuznacznejdwuznacznym
Accusativedwuznacznego, dwuznaczny, dwuznaczną, dwuznacznedwuznacznych
Instrumentaldwuznacznym, dwuznacznądwuznacznymi
Locativedwuznacznym, dwuznacznejdwuznacznych

Forms

bardziej dwuznaczny
comparative
najbardziej dwuznaczny
superlative

Origin

From dwu- + znaczyć + -ny.