dręczyciel
//drɛnˈt͡ʂɘ.t͡ɕɛl//
Polishnoun
Definitions
- 1.tormentor (person who torments)
Synonyms & related words
Etymology
From dręczyć + -ciel.
Forms
- dręczycielkafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dręczyciel | dręczyciele |
| Genitive | dręczyciela | dręczycieli |
| Dative | dręczycielowi | dręczycielom |
| Accusative | dręczyciela | dręczycieli |
| Instrumental | dręczycielem | dręczycielami |
| Locative | dręczycielu | dręczycielach |
| Vocative | dręczycielu | dręczyciele |
Nominative
Singular
dręczyciel
Plural
dręczyciele
Genitive
Singular
dręczyciela
Plural
dręczycieli
Dative
Singular
dręczycielowi
Plural
dręczycielom
Accusative
Singular
dręczyciela
Plural
dręczycieli
Instrumental
Singular
dręczycielem
Plural
dręczycielami
Locative
Singular
dręczycielu
Plural
dręczycielach
Vocative
Singular
dręczycielu
Plural
dręczyciele