udręka
//uˈdrɛŋ.ka//
Polishnoun
Definitions
- 1.torment (extreme pain, anguish or misery)
Etymology
Deverbal from udręczyć.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | udręka | udręki |
| Genitive | udręki | udręk |
| Dative | udręce | udrękom |
| Accusative | udrękę | udręki |
| Instrumental | udręką | udrękami |
| Locative | udręce | udrękach |
| Vocative | udręko | udręki |
Nominative
Singular
udręka
Plural
udręki
Genitive
Singular
udręki
Plural
udręk
Dative
Singular
udręce
Plural
udrękom
Accusative
Singular
udrękę
Plural
udręki
Instrumental
Singular
udręką
Plural
udrękami
Locative
Singular
udręce
Plural
udrękach
Vocative
Singular
udręko
Plural
udręki