blagier
/ˈbla.ɡjɛr/nounPolish
Meanings
- 1literaryblagger, fabulist
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | blagier | blagierzy, blagiery |
| Genitive | blagiera | blagierów |
| Dative | blagierowi | blagierom |
| Accusative | blagiera | blagierów |
| Instrumental | blagierem | blagierami |
| Locative | blagierze | blagierach |
| Vocative | blagierze | blagierzy |
Forms
- blagierka
- feminine
Origin
Borrowed from French blagueur. By surface analysis, blagować + -er. First attested in 1844.