bilecik
//biˈlɛ.t͡ɕik//
Polishnoun
Grammatical form
bilecik is the diminutive form of bilet — “ticket (pass entitling the holder to admission to a show, concert, etc.)”.
Definitions
- 1.diminutive of bilet (“ticket, note, piece of paper with a short message”)
miłosny bilecik
a love note
pachnący bilecik
a fragrant note
dołączyć bilecik do czegoś
to attach a note to something
Etymology
From bilet + -ik. First attested in 1776.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | bilecik | bileciki |
| Genitive | bilecika, bileciku | bilecików |
| Dative | bilecikowi | bilecikom |
| Accusative | bilecik | bileciki |
| Instrumental | bilecikiem | bilecikami |
| Locative | bileciku | bilecikach |
| Vocative | bileciku | bileciki |
Nominative
Singular
bilecik
Plural
bileciki
Genitive
Singular
bilecika, bileciku
Plural
bilecików
Dative
Singular
bilecikowi
Plural
bilecikom
Accusative
Singular
bilecik
Plural
bileciki
Instrumental
Singular
bilecikiem
Plural
bilecikami
Locative
Singular
bileciku
Plural
bilecikach
Vocative
Singular
bileciku
Plural
bileciki