biesiadnik
//bjɛˈɕad.ɲik//
Polishnoun
Definitions
- 1.literarybanqueteer, feaster
przygrywać biesiadnikom
to treat feasters to music
Synonyms & related words
Word family
Related words (5)
Etymology
From biesiada + -nik.
Forms
- biesiadniczkafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | biesiadnik | biesiadnicy, biesiadniki |
| Genitive | biesiadnika | biesiadników |
| Dative | biesiadnikowi | biesiadnikom |
| Accusative | biesiadnika | biesiadników |
| Instrumental | biesiadnikiem | biesiadnikami |
| Locative | biesiadniku | biesiadnikach |
| Vocative | biesiadniku | biesiadnicy |
Nominative
Singular
biesiadnik
Plural
biesiadnicy, biesiadniki
Genitive
Singular
biesiadnika
Plural
biesiadników
Dative
Singular
biesiadnikowi
Plural
biesiadnikom
Accusative
Singular
biesiadnika
Plural
biesiadników
Instrumental
Singular
biesiadnikiem
Plural
biesiadnikami
Locative
Singular
biesiadniku
Plural
biesiadnikach
Vocative
Singular
biesiadniku
Plural
biesiadnicy