błyszczący
//bwɘʂˈt͡ʂɔn.t͡sɘ//
Polishadjverb
Grammatical form
błyszczący is the active adjectival participle form of błyszczeć — “to shine, to glitter, to shimmer (to reflect light)”.
Definitions
- 1.brilliant, glossy, resplendent, scintillant, sparkly, shiny
błyszczący materiał
glossy/shiny material
błyszczący papier
glossy paper
błyszcząca tkanina
glossy/shiny fabric
Synonyms & related words
Etymology
From błyszczeć + -ący. First attested in 1560.
Forms
- bardziej błyszczącycomparative
- najbardziej błyszczącysuperlative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Genitive | błyszczącego, błyszczącej | błyszczących |
| Dative | błyszczącemu, błyszczącej | błyszczącym |
| Accusative | błyszczącego, błyszczący, błyszczącą, błyszczące | błyszczących |
| Instrumental | błyszczącym, błyszczącą | błyszczącymi |
| Locative | błyszczącym, błyszczącej | błyszczących |
Genitive
Singular
błyszczącego, błyszczącej
Plural
błyszczących
Dative
Singular
błyszczącemu, błyszczącej
Plural
błyszczącym
Accusative
Singular
błyszczącego, błyszczący, błyszczącą, błyszczące
Plural
błyszczących
Instrumental
Singular
błyszczącym, błyszczącą
Plural
błyszczącymi
Locative
Singular
błyszczącym, błyszczącej
Plural
błyszczących