Skip to main content
Slavonaut

błoto — Bobrowniki

błyszczący

/bwɘʂˈt͡ʂɔn.t͡sɘ/adj; verbPolish

Grammatical form

błyszczący is the active adjectival participle form of błyszczeć — “to shine, to glitter, to shimmer (to reflect light)”.

See the full entry for błyszczeć →

Meanings

adj; verb
  1. 1
    brilliant, glossy, resplendent, scintillant, sparkly, shiny
    • błyszczący materiał

      glossy/shiny material

    • błyszczący papier

      glossy paper

    • błyszcząca tkanina

      glossy/shiny fabric

Declension

CaseSingularPlural
Genitivebłyszczącego, błyszczącejbłyszczących
Dativebłyszczącemu, błyszczącejbłyszczącym
Accusativebłyszczącego, błyszczący, błyszczącą, błyszczącebłyszczących
Instrumentalbłyszczącym, błyszczącąbłyszczącymi
Locativebłyszczącym, błyszczącejbłyszczących

Forms

bardziej błyszczący
comparative
najbardziej błyszczący
superlative

Origin

From błyszczeć + -ący. First attested in 1560.