błogosławiony
//bwɔ.ɡɔ.swaˈvjɔ.nɘ//
Polishnounadjverb
Grammatical form
błogosławiony is the passive adjectival participle form of błogosławić — “to bless (to make something holy by religious rite)”.
Definitions
- 1.blessed (title indicating the beatification of a person)
błogosławiony arcybiskup
blessed archbishop
błogosławiony biskup
blessed bioshop
błogosławiony duchowny
blessed minister
- 2.blessed, happy
błogosławiony czas
blessed time
błogosławiony dzień
blessed day
błogosławiony gość
blessed guest
Synonyms & related words
Word family
Antonyms
Related words (8)
Etymology
Old Polish błogosławiony. By surface analysis, błogosławić + -ony.
Forms
- błogosławionafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | błogosławiony | błogosławieni |
| Genitive | błogosławionego | błogosławionych |
| Dative | błogosławionemu | błogosławionym |
| Accusative | błogosławionego | błogosławionych |
| Instrumental | błogosławionym | błogosławionymi |
| Locative | błogosławionym | błogosławionych |
| Vocative | błogosławiony | błogosławieni |
Nominative
Singular
błogosławiony
Plural
błogosławieni
Genitive
Singular
błogosławionego
Plural
błogosławionych
Dative
Singular
błogosławionemu
Plural
błogosławionym
Accusative
Singular
błogosławionego
Plural
błogosławionych
Instrumental
Singular
błogosławionym
Plural
błogosławionymi
Locative
Singular
błogosławionym
Plural
błogosławionych
Vocative
Singular
błogosławiony
Plural
błogosławieni