błogosławiony
/bwɔ.ɡɔ.swaˈvjɔ.nɘ/noun; adj; verbPolish
Grammatical form
błogosławiony is the passive adjectival participle form of błogosławić — “to bless (to make something holy by religious rite)”.
See the full entry for błogosławić →Meanings
- 1blessed (title indicating the beatification of a person)
błogosławiony arcybiskup
blessed archbishop
błogosławiony biskup
blessed bioshop
błogosławiony duchowny
blessed minister
- 2blessed, happy
błogosławiony czas
blessed time
błogosławiony dzień
blessed day
błogosławiony gość
blessed guest
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | błogosławiony | błogosławieni |
| Genitive | błogosławionego | błogosławionych |
| Dative | błogosławionemu | błogosławionym |
| Accusative | błogosławionego | błogosławionych |
| Instrumental | błogosławionym | błogosławionymi |
| Locative | błogosławionym | błogosławionych |
| Vocative | błogosławiony | błogosławieni |
Forms
- błogosławiona
- feminine
Origin
Old Polish błogosławiony. By surface analysis, błogosławić + -ony.