błogi
//ˈbwɔ.ɡi//
Polishadj
Definitions
- 1.blissful (happy, joyful)
błogi czas
blissful time
błogi odpoczynek/wypoczynek
blissful rest
błogi sen
a blissful dream
Synonyms & related words
Word family
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *bolgъ. Doublet of błahy (“insignificant”). First attested in the 16th century.
Forms
- bardziej błogicomparative
- najbardziej błogisuperlative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Genitive | błogiego, błogiej | błogich |
| Dative | błogiemu, błogiej | błogim |
| Accusative | błogiego, błogi, błogą, błogie | błogich |
| Instrumental | błogim, błogą | błogimi |
| Locative | błogim, błogiej | błogich |
Genitive
Singular
błogiego, błogiej
Plural
błogich
Dative
Singular
błogiemu, błogiej
Plural
błogim
Accusative
Singular
błogiego, błogi, błogą, błogie
Plural
błogich
Instrumental
Singular
błogim, błogą
Plural
błogimi
Locative
Singular
błogim, błogiej
Plural
błogich