rozprawiczyćPolish conjugation
“to deflower, to devirginate, to devirginize (to deprive a boy or a man of virginity)”//rɔs.praˈvi.t͡ʂɘt͡ɕ//
Aspect partner: rozprawiczać
future
| 3rd person singular | rozprawiczy |
|---|---|
| 3rd person plural | rozprawiczą |
past
| 3rd person singular | rozprawiczył, rozprawiczyła, rozprawiczyło |
|---|---|
| 3rd person plural | rozprawiczyli, rozprawiczyły |
| masculine singular | rozprawiczyłem, -(e)m rozprawiczył, rozprawiczyłeś, -(e)ś rozprawiczył |
| feminine singular | rozprawiczyłam, -(e)m rozprawiczyła, rozprawiczyłaś, -(e)ś rozprawiczyła |
| neuter singular | rozprawiczyłom, -(e)m rozprawiczyło, rozprawiczyłoś, -(e)ś rozprawiczyło |
| plural | rozprawiczyliśmy, -(e)śmy rozprawiczyli, rozprawiczyłyśmy, -(e)śmy rozprawiczyły, rozprawiczyliście, -(e)ście rozprawiczyli, rozprawiczyłyście, -(e)ście rozprawiczyły |
imperative
| 3rd person singular | niech rozprawiczy |
|---|---|
| 3rd person plural | niech rozprawiczą |
conditional
| 3rd person singular | rozprawiczyłby, by rozprawiczył, rozprawiczyłaby, by rozprawiczyła, rozprawiczyłoby, by rozprawiczyło |
|---|---|
| 3rd person plural | rozprawiczyliby, by rozprawiczyli, rozprawiczyłyby, by rozprawiczyły |
| masculine singular | rozprawiczyłbyś, byś rozprawiczył, rozprawiczyłbym, bym rozprawiczył |
| feminine singular | rozprawiczyłabyś, byś rozprawiczyła, rozprawiczyłabym, bym rozprawiczyła |
| neuter singular | rozprawiczyłobym, bym rozprawiczyło, rozprawiczyłobyś, byś rozprawiczyło |
| plural | rozprawiczylibyśmy, byśmy rozprawiczyli, rozprawiczyłybyśmy, byśmy rozprawiczyły, rozprawiczylibyście, byście rozprawiczyli, rozprawiczyłybyście, byście rozprawiczyły |
Other forms
- rozprawiczono byconditional · impersonal
- niech rozprawiczęimperative · singular
- rozprawiczmyimperative · plural
- rozprawiczimperative · singular
- rozprawiczcieimperative · plural
- rozprawiczonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- rozprawiczonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- rozprawiczoneadjectival · neuter · participle · passive · singular
- rozprawiczeniadjectival · participle · passive · plural · virile
- rozprawiczoneadjectival · nonvirile · participle · passive · plural
- rozprawiczywszyadverbial · anterior · participle
- rozprawiczenienoun-from-verb
- rozprawiczaćimperfective
- rozprawiczyćinfinitive
- rozprawiczęfuture · singular
- rozprawiczymyfuture · plural