rozprawiczaćPolish conjugation
“to deflower, to devirginate, to devirginize (to deprive a boy or a man of virginity)”//rɔs.praˈvi.t͡ʂat͡ɕ//
Aspect partner: rozprawiczyć
present
| 3rd person singular | rozprawicza |
|---|---|
| 3rd person plural | rozprawiczają |
future
| 3rd person singular | będzie rozprawiczał, będzie rozprawiczać, będzie rozprawiczała, będzie rozprawiczało |
|---|---|
| 3rd person plural | będą rozprawiczali, będą rozprawiczać, będą rozprawiczały |
| masculine singular | będę rozprawiczał, będę rozprawiczać, będziesz rozprawiczał, będziesz rozprawiczać |
| feminine singular | będę rozprawiczała, będę rozprawiczać, będziesz rozprawiczała, będziesz rozprawiczać |
| neuter singular | będę rozprawiczało, będę rozprawiczać, będziesz rozprawiczało, będziesz rozprawiczać |
| plural | będziemy rozprawiczali, będziemy rozprawiczać, będziemy rozprawiczały, będziecie rozprawiczali, będziecie rozprawiczać, będziecie rozprawiczały |
past
| 3rd person singular | rozprawiczał, rozprawiczała, rozprawiczało |
|---|---|
| 3rd person plural | rozprawiczali, rozprawiczały |
| masculine singular | rozprawiczałem, -(e)m rozprawiczał, rozprawiczałeś, -(e)ś rozprawiczał |
| feminine singular | rozprawiczałam, -(e)m rozprawiczała, rozprawiczałaś, -(e)ś rozprawiczała |
| neuter singular | rozprawiczałom, -(e)m rozprawiczało, rozprawiczałoś, -(e)ś rozprawiczało |
| plural | rozprawiczaliśmy, -(e)śmy rozprawiczali, rozprawiczałyśmy, -(e)śmy rozprawiczały, rozprawiczaliście, -(e)ście rozprawiczali, rozprawiczałyście, -(e)ście rozprawiczały |
imperative
| 3rd person singular | niech rozprawicza |
|---|---|
| 3rd person plural | niech rozprawiczają |
conditional
| 3rd person singular | rozprawiczałby, by rozprawiczał, rozprawiczałaby, by rozprawiczała, rozprawiczałoby, by rozprawiczało |
|---|---|
| 3rd person plural | rozprawiczaliby, by rozprawiczali, rozprawiczałyby, by rozprawiczały |
| masculine singular | rozprawiczałbym, bym rozprawiczał, rozprawiczałbyś, byś rozprawiczał |
| feminine singular | rozprawiczałabym, bym rozprawiczała, rozprawiczałabyś, byś rozprawiczała |
| neuter singular | rozprawiczałobym, bym rozprawiczało, rozprawiczałobyś, byś rozprawiczało |
| plural | rozprawiczalibyśmy, byśmy rozprawiczali, rozprawiczałybyśmy, byśmy rozprawiczały, rozprawiczalibyście, byście rozprawiczali, rozprawiczałybyście, byście rozprawiczały |
Other forms
- rozprawiczyćperfective
- rozprawiczaćinfinitive
- rozprawiczampresent · singular
- rozprawiczamyplural · present
- rozprawiczaszpresent · singular
- rozprawiczacieplural · present
- rozprawicza sięimpersonal · present
- rozprawiczanoimpersonal · past
- będzie rozprawiczać sięfuture · impersonal
- rozprawiczano byconditional · impersonal
- niech rozprawiczamimperative · singular
- rozprawiczajmyimperative · plural
- rozprawiczajimperative · singular
- rozprawiczajcieimperative · plural
- rozprawiczającyactive · adjectival · masculine · participle · singular
- rozprawiczającaactive · adjectival · feminine · participle · singular