vykolejení
[ˈvɪkolɛjɛɲiː]nounCzech
Meanings
- 1verbal noun of vykolejit
- 2derailment
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | vykolejení | vykolejení |
| Genitive | vykolejení | vykolejení |
| Dative | vykolejení | vykolejením |
| Accusative | vykolejení | vykolejení |
| Vocative | vykolejení | vykolejení |
| Locative | vykolejení | vykolejeních |
| Instrumental | vykolejením | vykolejeními |
Origin
From vykolejit + -ení.