vřískat
/[ˈvr̝iːskat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to shriek
- 2.to yell
Synonyms & related words
No etymology recorded for this word.
Forms
- vřískatinfinitive
- vřískatiinfinitive
- vřískánínoun-from-verb
- vřískámfirst-person • indicative • singular
- vřískámefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- vřískejmefirst-person • imperative • plural
- vřískášindicative • second-person • singular
- vřískáteindicative • plural • second-person
- vřískejimperative • second-person • singular
- vřískejteimperative • plural • second-person
- vřískáindicative • singular • third-person
- vřískajíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- vřískajemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- vřískajícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- vřískajíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:vřískat, vřískati
| I | vřískám |
| we | vřískáme |
| you (sg) | vřískáš |
| you (pl) | vřískáte |
| he/she/it | vříská |
| they | vřískají |
I
vřískám
we
vřískáme
you (sg)
vřískáš
you (pl)
vřískáte
he/she/it
vříská
they
vřískají