vrtět
/[ˈvr̩cɛt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to wag (one's tail)
- 2.to shake (one's head)
- 3.to wriggle, squirm, writhe, fidget
Forms
- zavrtětperfective
- vrtětinfinitive
- vrtětiinfinitive
- -noun-from-verb
- vrtímfirst-person • indicative • singular
- vrtímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- vrťmefirst-person • imperative • plural
- vrtíšindicative • second-person • singular
- vrtíteindicative • plural • second-person
- vrťimperative • second-person • singular
- vrťteimperative • plural • second-person
- vrtíindicative • singular • third-person
- vrtíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- vrtěmasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- vrtícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- vrtíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:vrtět, vrtěti
| I | vrtím |
| we | vrtíme |
| you (sg) | vrtíš |
| you (pl) | vrtíte |
| he/she/it | vrtí |
| they | vrtí |
I
vrtím
we
vrtíme
you (sg)
vrtíš
you (pl)
vrtíte
he/she/it
vrtí
they
vrtí