udivit
/[ˈuɟɪvɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to surprise, to astonish
Synonyms & related words
Etymology
From u- + divit.
Forms
- udivovatimperfective
- udivitinfinitive
- udivitiinfinitive
- udivenínoun-from-verb
- udivímfirst-person • indicative • singular
- udivímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- udivmefirst-person • imperative • plural
- udivíšindicative • second-person • singular
- udivíteindicative • plural • second-person
- udivimperative • second-person • singular
- udivteimperative • plural • second-person
- udivíindicative • singular • third-person
- udivíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- udivivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- udivivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- udivivšepast • plural
- The verb udivit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:udivit, udiviti
| I | udivím |
| we | udivíme |
| you (sg) | udivíš |
| you (pl) | udivíte |
| he/she/it | udiví |
| they | udiví |
I
udivím
we
udivíme
you (sg)
udivíš
you (pl)
udivíte
he/she/it
udiví
they
udiví